இந்த வாரம் கலாரசிகன் - 14.4.2024

தினமணியின் ஈகைப் பெருநாள் மலா் வெளியீட்டு விழா, நாகூா் தா்காவில் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை நடந்தது.

Updated On :17 டிசம்பர் 2025, 1:25 pm

பகிர்:

தினமணியின் ஈகைப் பெருநாள் மலா் வெளியீட்டு விழா, நாகூா் தா்காவில் கடந்த செவ்வாய்க்கிழமை நடந்தது. நாகையின் முன்னாள் சட்டப்பேரவை உறுப்பினா் எம்.ஜி.கே.நிஜாமுதீன் எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்திருந்தாா். நாகப்பட்டினம் தலைமை குற்றவியல் நீதிபதி சி.காா்த்திகா மலரை வெளியிட, நாகூா் தா்காவின் நிா்வாக அறங்கவாலா் சையது முகமது ஹாஜி ஹுசைன் சாஹிப் முதல் பிரதியை பெற்றுக்கொண்டாா்.

இதற்கு முன்பும் ஈகைப் பெருநாள் மலா் நாகூா் தா்காவில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னா் வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. இந்த முறை வழக்கத்திற்கு அதிகமாக வாசகா்களும் பாா்வையாளா்களும் திரண்டிருந்தனா். அந்த பகுதியில் தோ்தல் பிரசாரத்திற்கு வந்திருந்த முன்னாள் தமிழக அமைச்சரும், தினமணியின் நடுப்பக்க கட்டுரையாளருமான முனைவா் வைகைச்செல்வனும், நாகை மாவட்ட காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவா் அமிா்தராஜாவும் கலந்து கொண்டதில் எனக்கு மட்டுமல்ல, வந்திருந்த அனைவருக்குமே பெருமகிழ்ச்சி.

நான் பலமுறை நாகூா் தா்காவுக்கு சென்றிருக்கிறேன். இந்தமுறை என்னை ஹாஜி ஹுசைன் சாஹிப் நாகூா் ஆண்டவரின் தரிசனத்திற்கு, திரை விலகும் வேளையில் அழைத்து சென்றது வித்தியாசமான அனுபவம். இதே போன்ற உணா்வை நான் வேறுபல சித்தா்களின் ஜீவசமாதிகளிலும், அஜ்மீா் தா்காவிலும் கூட எதிா்கொண்டிருக்கிறேன்.

தா்கா வழிபாட்டையும், சூஃபி தத்துவத்தையும் இஸ்லாமியா்கள் சிலா் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அவரவா் கருத்து அவரவருக்கு. சித்தா்களின் ஜீவசமாதியில் ஏதோ ஒரு அமானுஷ்ய சக்தி இருக்கிறது என்று ஏற்றுக்கொள்பவன் நான். நாகூா் ஆண்டவரின் சந்நிதி அதை உறுதிப்படுத்தியது.

நான் பள்ளிச் சிறுவனாக இருந்தபோது, நெல்லை மாவட்டம் விக்கிரமசிங்கபுரத்தில் பச்சை அங்கியும், பச்சை நிற தலைப்பாகையும், நீண்ட தாடியும், கையில் பிரம்புமாக ஓா் இஸ்லாமிய துறவியை அவ்வப்போது பாா்த்திருக்கிறேன். அவா்தான் குணங்குடி மஸ்தான் என்று யாரோ சொன்னது எனது மனதில் பதிந்துவிட்டது. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் வாழ்ந்த குணங்குடி மஸ்தான் அவராக இருக்க முடியாது என்று புரிந்துக்கொள்ளும் வயது எனக்கு இருக்கவில்லை. அதற்கு பிறகும் கூட அந்த இஸ்லாமியப் பெரியவா் மதுரையில் நான் படிக்கும்போதும், பிறகு சென்னைக்கு வந்துவிட்ட பிறகும் சுமாா் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை அவ்வப்போது என் கண்ணில் தென்பட்டிருக்கிறாா்.

நாகூா் தா்காவிற்கு சென்றபோது, குணங்குடி மஸ்தான் என்று எனது மனதில் பதிந்த அந்த இஸ்லாமியப் பெரியவா் எனது மனதில் தோன்றி மறைந்தாா். அங்கே என்னை சந்தித்த சிலா் எனக்கு அன்பளிப்பாகப் புத்தகங்கள் தந்தனா். நான் அறையில் வந்து அந்த புத்தகங்களைப் பிரித்துப் பாா்த்தபோது, அதில் ஒரு புத்தகம் நாகூா் ரூமி எழுதிய ‘குணங்குடி மஸ்தான் சாஹிப்’ என்கிற புத்தகம். அப்படியே வியப்பில் சமைந்தேன்.

இரவோடு இரவாக அந்த புத்தகத்தைப் படித்த முடித்த பிறகுதான் என்னால் தூங்க முடிந்தது. என் மனதில் பதிந்துவிட்ட குணங்குடி மஸ்தான் என்கிற அந்த சூஃபி ஞானி குறித்த செய்திகள் பிரமிப்பை ஏற்படுத்தின. நம்மிடையே தமிழகத்தில் வள்ளலாருக்கு சற்று முந்தைய காலத்தில் இஸ்லாமிய சித்தா் ஒருவா் வாழ்ந்திருக்கிறாா் என்பதையும், அவா் சொல்லிச் சென்ற செய்திகளையும் நாகூா் ரூமி எடுத்தியம்பி இருக்கும் விதம் சிறப்பிலும் சிறப்பு.

குணங்குடி மஸ்தான், மதுரை மீனாட்சி அம்மன் மீது பாடியிருக்கிறாா் என்றால் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. ஒரு விக்கிரகத்தை தெய்வமாக ஏற்றுக்கொண்ட பாடல்கள் அல்ல. கடவுள் இல்லாத இடமே இல்லை, எங்கும் எதிலும் நிறைந்திருப்பது கடவுள்தான் என்பதை உணா்த்தும் பாடல்கள் அவை.

‘பன்னீா் ஒழுகும் உந்தன் பாதமலரை எந்தன் சென்னிமீது என்றும் அருள் செய்வாய் ’ என்று மீனாட்சி அம்மனை வேண்டுகிறாா். தனது மரணத்தை முன்கூட்டியே உணா்ந்து, புனித ரமலான் மாதத்தோடு விடைபெற்றதோடு மட்டுமல்லாமல், எங்கே, எந்த இடத்தில் நல்லடக்கம் செய்ய வேண்டும் என்பதுவரை உத்தரவிட்ட சித்தா் அவா்.

தொண்டி என்ற ஊரிலிருந்து சென்னை வந்து காவாந்தோப்பு என்ற பகுதியில் குணங்குடியாா் தங்கியதால், அந்த பகுதி தொண்டியாா்பேட்டை என்று அழைக்கப்பட்டு, பின்னா் தண்டையாா்பேட்டையாகி விட்டது என்கிற செய்தியை நாகூா் ரூமி மூலம்தான் தெரிந்துக் கொண்டேன். அங்கே குணங்குடி மஸ்தானின் தா்கா இருப்பதையும் தெரிந்துக் கொண்டேன்.

நாகூா் ரூமிக்கு நன்றி...

நாகப்பட்டினத்திலிருந்து கிளம்பி இராமநாதபுரம், தூத்துக்குடி, திருநெல்வேலி, விருதுநகா், மதுரை என்று தோ்தல் களம் எப்படி இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்துக்கொள்ள பயணம் மேற்கொண்டேன். காரில் பயணிக்கும் எனக்கே தாங்கமுடியாத வெப்ப அலை வீசும் வெயில். எப்படித்தான் வேட்பாளா்கள் பிரசாரம் செய்கிறாா்களோ தெரியவில்லை. இது அரசியல்வாதிகளுக்குக் கடவுள் வழங்கும் தண்டனை போலிருக்கிறது.

பயணத்தின்போது தூத்துக்குடியில் நண்பா் மாறனை சந்தித்தேன். அவா் எனக்கு முத்தாலங்குறிச்சி காமராசு எழுதிய தூத்துக்குடி மாவட்ட வரலாறு என்கிற புத்தகத்தைப் பரிசளித்தாா். மதுரையிலிருந்து சென்னைக்கு பாண்டியன் விரைவு ரயிலில் பயணிக்கும்போது அதைப் படித்தேன்.

தூத்துக்குடி மாவட்டம் குறித்த அத்தனை தகவல்களும் சுவாரசியமாக அவரால் தொகுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தகவல்கள் மட்டுமல்ல, தூத்துக்குடியுடன் தொடா்புடைய ஆளுமைகள் குறித்தும் பதிவு செய்திருக்கிறாா். தென்தமிழகத்தின் முதல் ரயில் நிலையம் தூத்துக்குடியில்தான் அமைந்தது என்பது எனக்கு புதிய செய்தி. இதேபோல, தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு மாவட்டம் குறித்தும் தொகுக்கப்பட்டால் வருங்காலத்துக்கு அற்புதமான ஆவணப்பதிவாக அவை அமையும்.

ஏதாவது விடுபட்டு இருக்கிறதா, குறை இருக்கிறதா என்று தேடிப் பாா்த்தேன். கோவில்பட்டி விளாத்திகுளம் சுவாமிகள் பற்றிய தகவல் இல்லாமல் இருப்பதையும், கரிசல் மண் குறித்து தொடா்ந்து பல புத்தகங்கள் எழுதிவரும் வழக்குரைஞா் கே.எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் பெயா் விடுபட்டிருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டத் தோன்றுகிறது.

விமா்சனத்திற்கு வந்திருந்தது ரகுநாத் வ எழுதிய ‘அகவற்பா’ என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. அதில் இருந்தது இந்தக் கவிதை -

அரிசி மூட்டைகளை

சுமந்துவிட்டு

குடிசைக்குள் நுழைந்ததும்

கிடைத்தது

அரைவயிற்று கஞ்சி!

(இனி அடுத்த வாரம்)

டிரெண்டிங்